De wondere wereld van de sociale zekerheid

Heerlijk dat ik ooit 23 jaar geleden bij toeval in de sociale zekerheid kwam te werken. Gestopt met een studie op de Universiteit Utrecht kwam ik terecht bij de BVG in Amsterdam. Dit kon geen toeval zijn, al snel  werd ik gegrepen door de turbulente omgeving van de sociale verzekeringen. Een prachtig stelsel met als uitgangspunt de ‘goedheid van de mens’. Een nobele gedachte maar tegelijkertijd ook wel een beetje naïef. De prijs die we sinds een aantal jaren voor deze ‘Rousseau-gedachte’ betalen is hoog. Het systeem wordt onbeheersbaar en premies stijgen. De overheid krijgt de sociale zekerheid niet beheersbaar en legt het deels terug bij de private sector. De private sector krijgt complexe verzekeringsproducten op zich af waarvoor inmiddels hoog lesgeld is betaald.

Mensen die werkloos of ziek zijn worden bewust op digitale afstand gezet. De casemanager belt op afstand de zieke medewerker, UWV ziet geen enkele werkloze meer, en de WGA-er kan bij de eigen risicodrager jarenlang in de WGA verblijven zonder ook maar enige aandacht van zijn werkgever. Toch vreemd  als je iemand 10 jaar lang zijn 70% van zijn salaris doorbetaalt.

De juiste aandacht die mensen aanspoort het heft in eigen hand te nemen, doet mensen veranderen. Aandacht voor de andere mens doet verzuim, fraude en werkloosheid  dalen. En het lijkt wel of we de laatste jaren als uitvoerders en werkgevers in ivoren torens zijn gaan zitten en vooral op afstand mensen willen beïnvloeden en sturen. Uitzonderingen daargelaten.

Ik sta er niet van te kijken dat de kosten zo de pan uit rijzen. Een zieke medewerker of werkloze client die je niet om de paar maanden persoonlijk spreekt gaat zijn eigen weg kiezen en gaat oneigenlijk gebruik vergoeilijken. Iemand gaat zich steeds zieker ‘voelen’ terwijl dat objectief misschien niet zo is, en de werkloze mag best wel wat zwarte klusjes doen van zichzelf.

Veel werkgevers hebben de ‘hete aardappel’ van het WGA verzuim afgekocht bij de private verzekeraars. Dat heeft niets te maken met goed management en het sturen van je zieke medewerkers. De verzekeraars zitten met de handen in het haar als het gaat om de WGA verzekering mede waardoor premies stijgen. De overheid gaat door met privatiseren zoals de risico’s van de flexkrachten die de werkgevers gaan betalen. De verzekeraars zien de komst van de WGA-flex met zorgen tegemoet. Als ze zich helemaal terugtrekken krijgt de overheid de risico’s terug. En zijn alle dure lesgelden voor niets geweest.

Bepaalde grote intermediairs knokken om omzet en spelen werkgever en de verzekeraars tegen elkaar uit. Werkgevers betalen nog steeds via de premie provisiekosten aan bepaalde intermediair. Werkgevers zien de premies explosief stijgen en denken waar is het mis gegaan, hoe krijg ik hier weer grip op?

Mijn advies: begin bij de poort. Werkgevers ga actief op een goede zakelijke én menselijke manier aan de slag met je werknemers. Werk met goede managers die samen met bedrijfsartsen en arbeidsdeskundigen het verzuim niet medisch maken. Wees kritisch op je intermediair, investeer in toppers op verzuimaanpak en accepteer niet alles wat de bedrijfsarts meldt. Op het hoogste  niveau binnen organisaties moet men risicomanagement van verzuim en sociale zekerheidskosten als ondernemingsstrategie omarmen. Op weg naar een écht gezond bedrijf. Dit zijn de marges van de toekomst.

Auteur: Charlotte van Leeuwen, oprichter en directeur SV Land en SV Support

Adresgegevens

SV Land
Röntgenlaan 13
2719 DX Zoetermeer
Routebeschrijving

Nieuwsbrief

Wij maken gebruik van cookies voor het personaliseren van advertenties. Gaat u akkoord met deze cookies, klik dan op 'Accepteren'. Meer informatie

Deze site is standaard ingesteld op 'cookies toestaan", om je de beste mogelijke blader ervaring te geven. Als je deze site blijft gebruiken zonder je cookie instellingen te wijzigen, of als je klikt op "Accepteren" hieronder, dan geef je toestemming voor het gebruik van Cookies.

Sluiten